Regenboogbrug

The Rainbow Bridge

When an animal dies that has been especially close to someone here, that pet goes to Rainbow Bridge. There are meadows and hills for all of our special friends so they can run and play together. There is plenty of food, water and sunshine, and our friends are warm and comfortable.

All the animals who had been ill and old are restored to health and vigor. Those who were hurt or maimed are made whole and strong again, just as we remember them in our dreams of days and times gone by. The animals are happy and content, except for one small thing; they each miss someone very special to them, who had to be left behind.

They all run and play together, but the day comes when one suddenly stops and looks into the distance. His bright eyes are intent. His eager body quivers. Suddenly he begins to run from the group, flying over the green grass, his legs carrying him faster and faster.

You have been spotted, and when you and your special friend finally meet, you cling together in joyous reunion, never to be parted again. The happy kisses rain upon your face; your hands again caress the beloved head, and you look once more into the trusting eyes of your pet, so long gone from your life but never absent from your heart..

Then you cross Rainbow Bridge together....

***                               ***                              ***

14-12-2011; In loving memory of...

OKKIE

Als tranen een trap konden bouwen en herinneringen een brug, dan klommen we hoog de hemel in en brachtten je mee terug!

Ondanks de snelle aftakeling van je lichaam, bleef je sterk tot aan het eind.. Niet meer willen eten en na het krijgen van prikken kreeg je weer zin, zin in eten en het leven. Maar ondanks dat mocht het niet meer helpen. Dit wisten we stiekem wel, maar wilden het niet geloven!

De ochtend van 14 december vond ik je bij de deur van de woonkamer... Je wilde met al je kracht naar ons toe, maar je achterhand werkte niet mee. In één avond werd je verlamd in je achterhand, hoe opeens is ons nog een raadsel. Dit was het moment dat we je niet meer wilden laten lijden...

Toch bleef je sterk... in de wachtkamer van de dierenarts bleef je nog kopjes geven en wilde je van baas` schoot af, kijken waar je nu weer was belandt. Maar je lichaam was op!

We hebben je begraven, vlakbij ons in de tuin. Zodat je nog altijd dicht bij ons kan zijn!

***                               ***                              ***

25-04-2005 - 25-04-2013; In loving memory of...

KIMI

In een zeer slechte tijd van Kimi kwam mevrouw bij me. Het laatste advies wat door de dierenarts werd meegegeven was paardenvlees met glutenvrije macaroni, dit leek in eerste instantie goed te gaan en hoop werd gekoesterd. Toen kreeg ik op 23 april een mail dat Kimi de nacht daarvoor zo ziek was geworden en hij de volgende ochtend is overleden... Mevrouw Komdeur, ik wens u veel sterkte toe met het verlies van Kimi!

***                               ***                              ***

17-10-2002 - 04-05-2013; In loving memory of...

SARA

Vreugde en verdriet, hebben we gedeeld. Met vreugde hebben we gespeeld, het verdriet gevoeld en samen weggekroeld. Waarheen jij ook zal gaan... onze liefde blijft eeuwig bestaan!

Vreemd vond ik het, Sara oud? Nee, dat kon nog niet! Zo vrolijk dat je nog rond hobbelde, alle katten van het grote erf afjaagde (dat moest gewoon!) en de mestbult van boven tot onder nog doorspitte! Maar je had geen zin meer in eten, het ademhalen ging opeens heel moeizaam.. wat was er aan de hand met Sara? We wisten het niet of wilden het niet weten, ik ten minste nog niet. Sara wordt wel 13, punt! Maar het mocht niet zo zijn, je hart zei: het is mooi geweest. Rustig, op je oude vertrouwde plekje bij de houten schuurdeur ben je heengegaan. Bijna 11 jaar ben je geworden hier op aarde.... en nu mag je voor eeuwig katten blijven opjagen & in mestbulten wroeten daarboven!